hudkrem_041

Kva kan ein laga av 10g kokosfett, 3ml parafinolje, 3g stearinsyre, 0,5ml trietanolamin, 3ml glyserol og 30ml vatn? Hudkrem! Det var akkurat det elevane i VG1 gjorde i naturfagtimane sist veke. Dei følgde oppskrifta naturfaglærar Martin Dalane la fram, og elevane trylla fram hudkrem og fine boksar med logo til å ha godsakene i. Mykje lærdom i slikt!

Sjå fleire foto HER!
ernring_019

Sist veke brukte lærar Martin Dalane nokre av timane i naturfag (VG1) til å sjå nærare på kosthald og kosthaldrelaterte sjukdomar. Han baka til og med kaker til klassen, både sunne og meir usunne variantar, for å illustrera innhaldet i undervisinga.
I tillegg fekk klassen i oppgåve å arbeida med temaene lavkarbo, 5-2 dietten, overvekt, diabetes 2, hjarte-kar-sjukdommar, ortoreksi, spisevegring, tungmetall og e-stoff i maten og megareksi.
Elevane fekk i oppgåve å diskutera konkrete spørsmål knytt til livsstilssjukdomar, definisjonen av god helse, samfunn og helse, kosthald, og "kropp, idrett og helse".
Elevane la fram resultata av arbeidet til dei andre, gruppevis.

Sjå fleire foto HER!


surfing_2014_001

På denne "vinterturen" fikk vi erfare hva det innbærer å planlegge vintertur på Vestlandet. Det som opprinnelig skulle være telt og snøhuletur endte med "vårtur" med surfing og paintball på Jæren. Da regnet øste ned i lavere fjellområder, og sterk vind samt snø laga stengte veier og vinterkaos i høyfjellet droppa vi hele vinteren. Tur til Jæren hadde friluftsliv 1 vært med på i høst, men da vart det litt lite surfing på grunn av lite vind. Lørdag var det god kraft i bølgene og i litt kaldt vann var det god progresjon i bølgene. Skikkelig goddag i sjøen!! Ettermiddagen ble avsluttet med paintball og tillaging av lavvoleir. God mat på primus vart avslutta med trivsel rundt et herlig bjørkevedbål.

Søndagen rakk vi tre timer i sola på Solastranda med herjing i flotte nybegynnerbølger:)

Da har gruppa hatt tre dager surfing og du verden for en progresjon! Mange var oppe og stod på brettet, og hadde god kontroll i det våte elementet.

Takk for flott alternativ vintertur med en super gjeng!

Tekst: Martin Dalane

Foto: Thomas Byrknes og Karoline Lillemo

Sjå fleire foto HER 

 

pc_problems_need_help
Noverande lærling skal ha fagprøve til våren og me treng derfor ny lærling i IKT Servicefag frå sommaren. 
Framnes IKT brukar siste versjon VMWare virtualisert serverpark, siste generasjon brannmur og har ansvar for eit stor spektrum av IT-produkt og programvare.  Dessutan trives me med å arbeida blant ungdom.  Ta kontakt med IKT-ansvarleg på 9155 3099 for fleire opplysningar om du er interessert, eller kjenner nokon som kan vera interessert.
framneshalvya_005
Skulesekretæren på Framnes går av med pensjon frå 1. juli og me søkjer etter rett person til å overta jobben.
Les heile stillingsutlysinga HER!

dusjanlegg_088

Dusjanlegget for gutane og lærardusjen er kraftig oppjustert. Først vart dei gamle flisene (på golvet og veggane) og dei gamle dusjarmaturane fjerna. Deretter vart det støypt nytt golv, lagt nye fliser og montert nytt dusjutstyr med trykkarmatur. Ein ny skjermvegg ved inngangsdøra gjer at ein kan dusja meir usjenert enn tidlegare.
– Det nye anlegget kostar om lag 185.000 kroner, forutan eigeninnsatsen. Mesteparten av arbeidet er utført av vedlikehaldsavdelinga på skulen, seier vedlikehaldsleiar Kjell Magne Solsvik.
Ifølgje Solsvik skal også dusjanlegget for jentene pussast opp. Grunnen til at ein gjekk laus på gutegarderoben først var at dette anlegget var i dårlegast stand.
Dei gamle dusjane var frå 1969. Den gongen var det ikkje vanleg å bruka membran bak flisene. Mursteinsveggane var i ferd med å verta øydelagde på grunn av fukt. No er veggane pussa og det er montert forskriftsmessig membran bak dei nye flisene.
– Det var eit omfattande arbeid å meisla av dei gamle flisene, vedgår Solsvik.
Arbeidet vart gjort i perioden august til og med haustferien.

Tekst og foto: Lars Arvid Oma

dusjanlegg_089
dusjanlegg_086
dusjanlegg_087



eirik_opheim_001

Eirik Opheim (19) frå Arna var russ på Framnes i fjor. No er han tilbake som assistentlærar, leksehjelpar og miljøarbeidar etter eit opphald i Sør-Amerika. Opheim reiste til Colombia midt på sommaren i fjor, for å gå på disippeltreningsskule (DTS) i Ungdom i Oppdrag. Opphaldet på vel fem månader vart fullpakka med opplevingar. Først tre månader med opplæring, mellom anna i koreografi, drama og temabasert bibelundervising, og deretter to månader med praksis. I praksisperioden var han sendt til kyrkjelydar rundt om i Colombia, mellom anna som barnearbeidar og forkynnar.

– Kva inntrykk sit du att med etter opphaldet?

– Det er ein heilt annan kultur med eit langt enklare liv enn det me er vane med. Men folket i Colombia er svært hyggelege og opne. Eg vart teken veldig godt imot. Dei såg nok på meg som ein ”kald europear” med det same, men eg vart fort inkludert og ein del av det søramerikanske miljøet, seier Opheim.

Noko av det viktigaste han lærde på DTS er verdien av å prioritera Gud først.

– Eg er endra som person. Eg har fått eit anna syn på kva som er viktigast, både i forhold til Gud og andre menneske. Eg har lært noko om prioritering, seier han.

Eirik har vore aktiv fotballspelar i fleire. Han deltok mellom anna på A-laget til Norheimsund då han var elev på Framnes. Det gjekk ikkje heilt etter planen då han starta fotballspelinga i Colombia.

– Eg vart dessverre skada i kneet. Men eg slapp heldigvis å operera, fortel han.

Sjølv om det går betre, slit han framleis med skaden. Det var grunnen til at planane vart endra då han kom tilbake til Noreg 17. desember. Han skulle eigentleg i militæret i januar, men vart dimmitert på grunn av skaden. Dermed vart det rom for andre utfordringar.

– Eg sende ein e-post til skulen og spurde om eg kunne bidra med noko, og det var det! Eg tykkjer det er stas å vera tilbake, seier han.

Eirik skal arbeida fram til og med mai. Han er assistentlærar i faga matematikk, kjemi og spansk. Kanskje vert det oppgåver i toppidrett også.

Tekst og foto: Lars Arvid Oma

eirik_opheim_004

kitekurs_024

Mandag morgon sette friske og opplagde (eller trøytte og søvnige) elevar seg i minibussen, gira på kitetur til Hardangervidda. Etter to timar med kolonnekjøring i snøvær kom me oss opp til Dyranut, der me skulle slå leir.

Me blei tekne godt i mot på Dyranut turisthytte, der me både fekk god mat og gode senger. Sjølv om hytta var god og varm hadde me ikkje tid til å sitte der. Med ein gong me hadde kasta i oss lunsj kom instruktørane som skulle lære oss å kite. Då var det rett ut på vidda for å lære om utstyr og sikkerheit.

Etterkvart fekk me prøve å styre kiten sjølv, før me til slutt fekk ski på beina og fekk prøve oss fram. Det blei mange ufrivillige svev, knall og fall, men konklusjonen var at dette var kjempegøy, og ein gjeng med over gjennomsnittet høgt adrenalinkicknivå tok kveld med eit stort smil rundt munnen.

Vi kom inn i varm hytte til tidenes festmåltid – dette var noko anna enn karbonadene vi pleier å få med frå kjøkenet. Slitne, men nøgde elevar gjekk til sengs for å lade opp til dag to med kiting. Denne dagen var det mykje meir vind, og det blei med éin gong utfordrande for mange amatørar frå Framnes. Men etterkvart fekk me legge ut på tur med kiten sjølv, og meistringskjensla kom snikande inn sjå den eine etter den andre. Når kvelden og mørket kom sette nøgde og gira elevar seg i bussen tilbake til Framnes.

Takk for turen friluftsliv 2!

Tekst: Martine Sjøen 3C
Foto: Amalie Gjengedal 3B

SJÅ FLEIRE FOTO HER!

terje_forsberg_001

Det er ikkje fyrste gongen Terje Forsberg har hatt føredrag på Framnes om temaet: ”Aldri for sent å bli et lykkelig barn!”

Men historia gjer like sterkt inntrykk kvar gong.

På foreldredagen 1. februar på Framnes fekk tilsette, elevar og foreldre møta mannen som har reist seg frå ein valdeleg og djupt tragisk barndom, og som reiser land og strand rundt for å oppmuntra menneske til å ta tilbake det ein har tapt på grunn av mishandling og undervurdering.

Forsberg vaks opp i ein heim med mykje grov vald, frykt og mental terror. I tillegg vart han mobba og plaga på skulen, av elevar og lærarar. Den skakkjørte familien flytta kvar gong barnevernet ”banka på døra”. Overgrepa heldt fram. Påkjenningane var til slutt så store at både fysisk vekst og mental utvikling vart forstyrra. Han vart valdeleg.

Men sakte men sikkert, mot alle odds, har han teke livet tilbake. Noko av dette formidlar han gjennom føredraget sitt.

– Fortida mi er handikapet mitt, men eg er sterkare enn handikapet. Eg har teke livet mitt tilbake. Det nyttar. Alle kan nå store mål, sa han til dei som var møtt fram i auditoriet.

Forsberg vart stempla som ”åndssvak” på 60-talet, og skulle eigentleg plasserast på såkalla ”åndssvakeheim”. Men slik gjekk det ikkje. Ei eldre dame i ei baptistkyrkje tok seg tid til å læra han å lesa, som 22-åring. Så møtte han Gud og vart kristen.

Som 50-åring lærte han å skriva skikkeleg. Seinare har han blitt forfattar. Han har skrive to bøker om opplevingane sine, og er i gang med den tredje. Han har til no hatt om lag 1.600 føredrag, i mange ulike samanhengar.

– Eg er noko! Du er noko! Det er aldri for seint å ta tilbake livet. Aldri! Det gjeld uansett kva ein har opplevd. Me utnyttar berre ein del av potensialet vårt. Det er enda meir å hente ut, seier han.

I 2003 vart han ”friskmeld”.

Det er aldri for seint med ein snuoperasjon.

Tekst og foto: Lars Arvid Oma

Sjå fleire foto HER!

 



helen_vassnes_004

 

Fotballtalentet Helene Vassnes (16) frå Austevoll, som går VG1 toppidrett fotball på Framnes, har hospitert og trena saman med A-laget til Arna-Bjørnar ei vekes tid.

Helene tykkjer det er stas å få spela saman med fotballspelarar på så høgt nivå. Laget er mellom dei beste elitelaga for kvinner i landet.

– Det har vore både kjekt og utfordrande. Det er veldig nyttig å få prøva seg på eit så høgt nivå, så tidleg, seier Helene.

Helene meiner alvor med fotballsatsinga. Ho trenar mykje og har ambisjonane i orden.

– Draumen er å få spela på landslaget. Eg har eit klart mål om å nå så langt, seier ho.

Ho deltek også i det nye fotballforskingsprosjektet på Framnes, som einaste jente.

– Det er rart å vera åleine jente, men det går fint. Gutane er greie med meg, slår Helene fast.

– Kva syns du om forskingsprosjektet?

– Det er svært bra! Eg blir skikkeleg sliten etter dei hektiske øktene. Eg får større utfordringar når eg trenar i lag med gutane, seier ho.

Ifølgje henne sjølv har ho hatt god stigning i den fysiske forma etter oppstarten på Framnes i haust.

– Har du konkrete mål for treninga?

– Ja, eg vil mellom anna bli betre teknisk og så kjapp som mogeleg. Bruka muskulaturen godt i vendingar osv. Det er noko av det me blir drilla på i prosjektet.

– Kor mykje trenar du?

– Denne månaden (januar) har det blitt 2,5 timar om dagen. Eg skriv treningsdagbok, seier Helene.

No håpar ho å få trena vidare med A-laget til Arna-Bjørnar.

Tekst og foto: Lars A. Oma

helen_vassnes_002

helen_vassnes_003